BABASIZLIK

Türkiye Baba’sız kalalı gerçekten renk kaybetti.

Babasızlığın ne kadar zor olduğunu benden iyi bilen yok sanırdım.

Öyle zannediyorum ki, 1991’de babasız kalan bendenizin çektiği acı ve ıstırabı şimdi bütün Türkiye Baba’sız kalınca anlamış olmaktadır.

Baba ve düşündürdüklerine yoğunlaştım nedense..

Ben bu düşüncelerimi kafamda evirip çevirirken Baba ses verdi:

-“ Kimse alınmasın, Türkiye iyi idare edilmiyor.”

Bir tarihler,cahiliye dönemlerimizde milletçe düşünmüşüzdür:

“ Baba giderse veya Allah korusun Baba’ya bir şey olursa ne yaparız?”diye.

Sonra da düşünmüşüzdür:

“Baba giderse her şey berbat olur. Türkiye iyi idare edilmez. Bizim de işimiz bozulur. Hükümet bozulur,istikrar bozulur,her şey bozulur.”

Aslında Türkiye’nin aziz dostları ta o zaman bizi ikaz etmişler, bu Baba’ya sahip olmamızı tavsiye etmişlerdi. Ama ne yazık ki beceremedik.

Meğer haklılarmış.

Meğer babasızlık ne zormuş?

Meğer bir baba daha bulmak mümkün değilmiş.

Meğer Baba’nın yerini kimse dolduramazmış..

Oysa bu memlekette Baba’dan çok ne var deriz değil mi?

İskele babasından mafya babasına kadar say sayabilirsen..

Baba’nın can düşmanları bile O’na hasret şimdi..

Kimin aklına gelirse Baba’yı methetmeye başlıyor

“ Baba gibisi var mıydı yaa!.”

El hak yoktu.

Bir daha da O’nun gibisi gelmez.

Eğer gelirse de yandık.

Biz ölür gideriz ama O hala dimdik ayakta ve devletin başında durur.

Ondan sonra indir indirebilirsen..

Hani ihtilal olur gider diye düşünebilirsiniz.

Gitmez..

Gitse bile geri gelir..

Hatırlayın lütfen; Baba’nın ağzından çıkacak bir laf dünya konjonktürünü etkiliyordu.

Borsa dalgalanıyor,piyasalar bir gidip bir geliyordu.

Bütün ülke aylarca baba ile yatıp-kalkıyordu.Evlerde Baba yüzünden karı-koca kavgaları oluyordu.

İş yerlerinde,okullarda,otobüslerde,vapurlarda Baba sonrası Türkiye tartışılıyordu.

Tartışılıyordu ama kimse de anlaşamıyordu.

Anlayacağınız bir kaos hali devam edip gidiyordu.

Neredeyse memlekette Baba depremi beklenir olmuştu.

Netekim birkaç kere oldu da..

Dememiz o ki, görüyorsunuz,bugün Baba olmadan ne kadar tatsız tuzsuz bir hayat yaşıyoruz.

Baba gitti de ne oldu diyenler utansın..

Hadi bize bi şey olmadı..Ya yeğen ağalar ne duruma düştü?

Biraderin durumu ne oldu?

Aile fotoğrafındakilerin hali ne oldu?

TURBAN’cılar ne oldu?

Herkese bi şey oldu anladık da, şu Çankaya Gazetecilerine ne oldu?

Yavuz Donat olmasa Baba’nın esamisi silinecek..

Eğri oturup doğru konuşacaksak, Baba gideli demokrasi tartışmaları da sona erdi..

Devalüasyon unutuldu,hatta lügatimizden çıkarıldı.

Zavallı Enflasyon baş aşağı oldu,düştükçe düşüyor..

Yıllardır gözyaşları döken analar ortalıktan kayboldu.

Kimse kimsenin başına gök kubbeyi yıkmıyor!..

Baba’mız iyi kötü herkesi idare ediyordu.

Baba gidince bizi idare edecek kimse kalmadı.

Türkiye ise iyi idare edilmiyor.

Kimse alınmasın, galiba Baba yeniden gelmeye hazırlanıyor.

Baba’nın yerine olsam, Karaoğlan’ı da yanıma alır öyle çıkarım meydana..

Hoca’yı da yedeğime alır, ihtiyaç duydukça yüzüne bakar ilham alırım.

Bir “ Milliyetçi Cephe “ patlat diyeceğim ama, Baba Devlet’i yanına alamaz artık.

Milleti yanına alsa da, Vatan-Millet edebiyatıyla meydanları inletse de, Vatan’ın bağrına Kırat heykelleri dikse de, Anavatan’ı ele geçiren İspartalı tekerine taş koyacaktır.

Anlayacağınız biz de bağrımıza taş basıp, Baba hasretiyle yaşayıp gideceğiz..

Arabaların arkasına “ Babam sağ olsun “ diye yazmak kolay.

Önemli olan Baba’ya yeniden katlanabilmektir.

Bilmiyorum sizler ne dersiniz,Vallahi benim katlanacak halim kalmadı!..